دلنوشته غمگین زمستانی

زمستان خونین: برف‌هایی که دیگر سفید نیستند:

خون روی برف برخلاف باور عمومی، به سرعت تیره و قهوه‌ای می‌شود نه قرمز روشن؛ اما هرگز از حافظه بصری انسان پاک نمی‌شود چون مغز ما به تضاد شدید رنگ‌ها حساس‌تر است. این واکنش تکاملی برای شناسایی خطر، صحنه‌های برف خونین را به نماد جاودان تراژدی تبدیل کرده. آیا به همین دلیل است که شاعران این تصویر را اینقدر تکرار می‌کنند؟

راهکار:

برف مثل بوم سفید، خشونت را چند برابر بزرگنمایی می‌کند و چون خلوص ذاتی آن با رنگ سرخ جریحه‌دار می‌شود، این کنتراست در روان ما شکلی از فقدان معصومیت را ثبت می‌کند.