دلنوشته فلسفی

بس که زندگی نکردیم ترسی از مردن نداریم:

چایت را بنوش و نگران فردا نباش:

وقتی عشق را نمی‌فهمیم، دردش را فلسفه می‌نویسیم:

برچسب‌گذاری هیجان یک یافتهٔ عصب‌شناختی واقعی است: وقتی نام دقیق درد را روی کاغذ می‌آوری، بادامهٔ مغز آرام‌تر می‌شود و قشر پیش‌پیشانی فعال‌تر. یعنی نوشتنِ فلسفیِ درد فقط سبک کردن نیست؛ یک میانبر عصبی برای مهار رنج است. از طرفی، لکان می‌گفت عشق «بخشیدنِ چیزی است که نداری»؛ پس نفهمیدنِ عشق نه نقص، بلکه بخشی از ساختار آن است. آیا فلسفه برای تو مسکن است یا مکمل فهم؟

راهکار:

شاید این جمله دقیقاً تعریف عشق است: چیزی که فهمیده نمی‌شود، اما آن‌قدر عمیق است که از دلش فلسفه می‌زاید.