پشت پرده «خوبم» گفتن وقتی حال دلمون خوب نیست:
تحقیقات نشان میدهد سرکوب مداوم احساسات منفی، سطح کورتیزول را تا ۲۳٪ بالا میبرد و خطر ابتلا به بیماریهای روانتنی را افزایش میدهد. در زبان عامیانه به این حالت «زخمهای خاموش» میگویند. جالبتر آنکه در فرهنگهای جمعگرا مثل ما، «من خوبم» نه یک جمله خبری، که یک سپر دفاعی در برابر ترحم یا قضاوت است. انگار با هر «خوبم» داری یک آجر روی دیوار حریم شخصیات میچینی. حالا سوال اینجاست: اگر همه این دیوارها را برداریم، شهر ارتباطاتمان فرو میریزد یا سبکتر میشود؟
راهکار:
این «خوبم» گفتن از سر بیحوصلگی، در روانشناسی به «نقابزنی عاطفی» معروف است؛ یعنی استفاده از یک پاسخ میانبر اجتماعی برای محافظت از خود در برابر پرسشهای بیشتر. جالب اینکه این رفتار نه از ضعف، که از هوش هیجانی بالا میآید: مغزت تشخیص میدهد توضیح دادن حال بد، انرژیای بیش از تحملش میطلبد و ترجیح میدهی آن را به حریم خصوصی ببری.