رفتار زندگی با ما مثل حیوان؛ واکنش ما چیست؟:
در روانشناسی به این پدیده «دگرگونسازی رفتاری» میگویند: وقتی انسان مدام با تحقیر و رفتار غیرانسانی مواجه شود، سیستم همدلی مغز برای حفظ روان خودش کمفعالیت میشود. آزمایش زیمباردو هم نشان داد افراد عادی فقط با گرفتن نقش «نگهبان» میتوانند ظالم شوند؛ حالا تصور کن زندگی خودش نقش «حیوان بودن» را به تو بدهد. به قول نیچه: کسی که مدت طولانی به ورطه نگاه کند، ورطه هم به او نگاه میکند. سؤال به جامعه: این واکنش دفاعی است یا تسلیم؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهی دیگری هم دید: حیوانها هم عزت نفس دارند و در برابر بیاحترامی واکنش نشان میدهند. شاید «آدم نبودن» در این موقعیت نه افتادن، بلکه اعتراض به شرایط غیرانسانی است. اگر بخواهی همین متن را عمیقتر روایت کنی، میتوانی لحظهای را بنویسی که زندگی دقیقاً چطور «حیوانت» کرده و واکنش ایدهآل تو بهجای پایین آمدن، چه میتوانست باشد.