دلگرمی در روزهای سخت

دلگرمی در روزهای سخت؛ شعری از هوشنگ ابتهاج:

مطالعات عصب‌شناختی نشان می‌دهد شنیدن صدای عزیز یا حتی یادآوریِ ذهنیِ یک رابطه امن در شرایط استرس‌زا، فعالیت آمیگدال را کاهش می‌دهد و کورتیزول را پایین می‌آورد. به این اثر «بافر اجتماعی» می‌گویند؛ یعنی عشق فقط حس نیست، یک مکانیزم تنظیم‌کننده ی زیست‌شناختی است. پس «مبادا فراموش کنی دوستت دارم» نه‌تنها شعر، که یک دستورالعمل بقای عصبی است. اگر یادآوری عشق این‌قدر اثر واقعی دارد، چرا در سخت‌ترین روزها از گفتنش غافل می‌شویم؟

راهکار:

این آرزو در واقع یک کشف است: دلگرمی در روزهای سخت، همیشه از جنس حضور فیزیکی نیست؛ گاهی یک «یادت نرود دوستت دارم» از راهِ دور، همان «یکیو داشتن» است.