محرم امسال؛ بغلی محکمتر برای روحهای زخمی:
مراسم عزاداری جمعی مانند محرم، از منظر روانشناسی اجتماعی، نوعی 'همتنظیمی هیجانی' است. تحقیقات نشان میدهد گریه کردن در یک گروه همدل، ترشح اکسیتوسین را افزایش داده و درد روانی را به طور موقت تسکین میدهد. این آیینها در طول تاریخ، یک استراتژی بقا برای جوامع آسیبدیده بودهاند. پرسش: آیا اندوه مشترک، زخمها را التیام میبخشد یا فقط تابآوری جمعی را تقویت میکند؟
راهکار:
اگر سوگواری جمعی را نه فقط به عنوان زخم، که همچون پالایشگاه روانی جامعه ببینی، شاید سنگینی غمها برایت به قدرتی تبدیل شود که فرد نمیتواند به تنهایی تجربهاش کند.