دلبستن به کسی که دل ندارد؛ نشانههای عشق یکطرفه:
مغز در عشق یکطرفه همان شبکهی اعتیاد را فعال میکند: نبودِ بازخورد از طرف مقابل، سیستم «جستوجو و انتظار» را روشن نگه میدارد و دوپامین در چرخهیِ «شاید اینبار» بالا میماند. پس دل بستن به کسی که دل ندارد، ضعفِ شخصیتی نیست؛ یک مکانیزم عصبیِ تکاملی برای تعقیبِ پاداشِ نایاب است. سوال این است: آیا این دل بستن را انتخاب کردی یا مغزت؟
راهکار:
نگاه تازه: تواناییات در دوست داشتن، داراییِ توست، نه کمبودِ تو. شاید او ظرفیت دریافتِ چنین دلی را نداشت، نه اینکه تو زیادی بخشیدی. همان دلی که به او بخشیدی، حالا میتواند به خودت برگردد.