دلبر رفت

رباعی معروف خیام: افسوس که دلبر پسندیده برفت:

جالب است که علوم اعصاب امروزی تأیید می‌کند: مسیرهای عصبی حافظه بصری و احساسی در مغز به‌هم‌پیوسته‌اند. دقیقاً همان‌طور که شاعر می‌گوید، محرومیت از دیدن چهره، به‌تدریج پیوند عاطفی را کمرنگ می‌کند. آیا این رباعی را می‌توان پیش‌بینی علمی از سده‌ها پیش دانست؟

راهکار:

این رباعی اشاره به مکانیزم روان‌شناختی «فاصله عاطفی» دارد: وقتی تصویر کسی از دیدگانت محو شد، به‌تدریج از قلبت هم بیرون می‌رود. اگر می‌خواهی خاطره‌ای زنده بماند، عمداً با یادآوری تصویری آن را تحریک کن.