دل سوزی الکی

تیکه سنگین: دلت برام بسوزه؟ مگه کبابیه؟:

در روانشناسی اجتماعی، ترحم با همدلی تفاوت دارد: ترحم معمولاً یک فاصله‌ی قدرت می‌سازد و طرف مقابل را ناتوان فرض می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد نورون‌های آینه‌ای هنگام مشاهده‌ی رنج دیگران فعال می‌شوند، اما اگر موقعیت به‌صورت ترحم‌برانگیز قاب شود، مغز بیشتر مدار ارزیابی تهدید را روشن می‌کند تا مدار ارتباط عاطفی. در ادبیات فارسی، «دل سوختن» از استعاره‌های آتش است و با کباب پیوند خورده؛ همین‌جا زبان عامیانه یک بازی مفهومی ساخته: دل سوختن اگر واقعی باشد، درد است نه نمایش.

راهکار:

ترحم مثل پول کم‌ارزش است؛ هر بار که خرج شود، بی‌اعتبارتر می‌شود. این جمله در واقع مرز بین همدلی واقعی و ترحم نمایشی را نشان می‌دهد.