دل رحم بودن

دل رحمی یا ضعف؟ وقتی آدم‌ها کاری با تو می‌کنند که تو نکردی:

این جمله دقیقاً یک پدیده‌ی روان‌شناختی به نام «سوگیری تقارن اخلاقی» را نشان می‌دهد؛ مغز ما خطای دیگران را عمدی و خطای خودمان را واکنشی توجیه می‌کند. در آزمایش‌های «بازی اولتیماتوم»، وقتی افراد سهم ناعادلانه می‌دادند، خودشان را منطقی می‌دانستند اما وقتی همان سهم را می‌گرفتند، طرف مقابل را ظالم خطاب می‌کردند. نتیجه: کسی که به تو ظلم می‌کند، معمولاً در ذهنش خودش را قربانیِ رفتار تو می‌بیند. این یعنی بی‌قلبیِ آن‌ها ریشه در یک خطای ادراکی دارد، نه کمبود دلسوزی. سؤال: آیا دانستن این مکانیزم، زخمِ این نابرابری را کمتر می‌کند؟

راهکار:

این حس رو میشه از زاویه‌ی قدرت دید؛ نه اینکه تو ضعیفی، بلکه داری انتخاب متفاوتی می‌کنی. قدم بعدی: یک برگه بردار و بنویس کدام رفتارشان دقیقاً به دلت نشست تا الگوی آدم‌های اطرافت را شفاف ببینی.