دل نبستن به کسی که میره

دل نبند به اونی که رفتنیه؛ یک توصیه عاشقانه با ریشه علمی:

حقیقت علمی: مغز ما در برابر محبت‌های نامنظم و غیرقابل پیش‌بینی، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند. این پدیده «تقویت متناوب» دقیقاً باعث می‌شود به آدم‌های در دسترس‌نما اما رفتنی، بیشتر بچسبیم. جالب اینجاست که این مکانیسم همان چیزی است که در قمار هم اعتیاد ایجاد می‌کند. پس این توصیه عامیانه، ریشه در یک تلهٔ عصبی باستانی دارد. آیا ما عاشق خودِ فردیم یا هیجانِ عدم قطعیت؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از لنز «اصل فراوانی» دید: وقتی مطمئنی کسی رفتنی است، یعنی در خروجی برای ورود کسی که ماندنی است باز می‌شود. به جای نبستن، چشمت را روی کسانی بگذار که نشانه‌های ثبات دارند.