دل بستن یک طرفه و گرفتاری دل؛ شعری عاشقانه:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «لایمرنس» داریم: حالتی از شیفتگی وسواسی که در آن مغز شما حتی با کوچکترین نشانههای مبهم از طرف مقابل، دوپامین ترشح میکند، درست مثل یک اعتیاد. جالب اینکه پژوهشهای تصویربرداری عصبی نشان میدهند مغز یک فرد گرفتار عشق یکطرفه، الگوی فعالیتی شبیه به مغز معتادان به کوکائین دارد؛ چرخهای از انتظار پاداش و سرخوردگی. آیا عشق یکطرفه یک اعتیاد طبیعی است؟
راهکار:
دل بستن به کسی که دلش جای دیگری است، مثل روشن کردن شمعی در باد است؛ گرمایی موقت میبخشد، اما ناگزیر از خاموش شدن است. مرز باریکی میان همدلی و وابستگی وجود دارد؛ شاید آن گرما همیشه از عمق نبود، بلکه از اشتیاق تو سرچشمه میگرفت.