دختری که پسر بد مست شهر است:
مطالعات روانشناسی اجتماعی میگه ما در موقعیتهای اجتماعی مختلف، نقشهای متفاوتی بازی میکنیم (تئوری اجرای گافمن). اینجا دقیقاً همون بازی با هویته: «منِ دختر» در حالی که همه «پسر بد مست» رو میشناسن. جالبه که قدمهای آهسته نشوندهنده کنترل و آگاهیه، نه مستی واقعی. سوال: آیا این دوگانگی هویت بیشتر برای آزادی از قضاوت دیگرانه یا برای سرگرمی؟
راهکار:
این متن رو میشه به عنوان یه روایت طنز از بازی با کلیشههای جنسیتی دید. اگه دنبال گسترشش هستی، میتونی یه داستان کوتاه یا پست دنبالهدار دربارهٔ یه شب عجیب در شهر بنویسی که همه انتظار یه چیز دارن و تو یه چیز دیگه نشون میدی.