شبی برای قدم زدن و بازنگشتن:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد قدمزدن در تاریکی، با کاهش تحریک بینایی، سیستم پاراسمپاتیک را فعال میکند و حس «جدایی از خود» یا مسخ شخصیت را تقویت میکند – همان چیزی که شاعرانه «فرار از خود» مینامیم. آیا این قدمزدن، آغاز سفر به درون نیست؟
راهکار:
این حس آشناست؛ جایی که رفتن نماد رهایی از باریست که دیگر تحملش را نداری. شاید قدم زدن شبانه همان لحظهای باشد که ذهن برای اولین بار به خودش اجازه میدهد بیپایان باشد.