از یه جایی به بعد؛ چرا حس میکنیم دیگه بعدی نیست؟:
در روانشناسی به این حس «توهم پایان تاریخ» میگویند؛ مغز ما تصور میکند به نقطه ثبات رسیده، اما دادهها نشان میدهند ده سال بعد شخصیت، ارزشها و حتی سلایق ما به اندازه ده سال گذشته تغییر میکند. «بعدی در کار نیست» بیشتر یک خطای ادراکی است تا واقعیت. آیا نقطه پایان توهمی است؟
راهکار:
جایی که «بعدی» تمام میشود، در واقع خط پایان نیست؛ مرز ورود به زمان حال است؛ همان نقطهای که آینده از آن شروع میشود.