عشق و هنر ندیدن زیباییهای دیگران:
مغز انسان در عشق، ماده شیمیایی فنیلاتیلآمین ترشح میکند که همان اثر مواد محرک را دارد و باعث میشود بهطور موقت، نقصهای طرف مقابل و جذابیت دیگران را نبینیم. این «کوری انتخابی» تکاملی یافته تا پیوند زوجی تقویت شود. آیا عشق واقعاً میآموزد که نبینی، یا فقط یک ترفند شیمیایی برای بقای رابطه است؟
راهکار:
این جمله یادآور نظریه «سوگیری توجه انتخابی» در روانشناسی عشق است: مغز ما در روابط پایدار، ناخودآگاه رقبای بالقوه را فیلتر میکند تا دلبستگی حفظ شود. شاید راز بقای عشق، نه در ندیدن، که در تصمیم آگاهانه برای نگاه نکردن باشد.