دیدن دوباره کسی

آیا هنوز همان آدم قبلی هستم؟:

پارادوکس «کشتی تسئوس» را می‌شناسی؟ اگر همهٔ تخته‌های یک کشتی را یکی‌یکی عوض کنی، آیا آن کشتی همان کشتی قبلی است؟ ما هم هر روز سلول‌هایمان را نو می‌کنیم، اما خودمان را همان آدم قدیمی حس می‌کنیم. حافظه و روایت ماست که تداوم «من» را می‌سازد، نه ماده. آیا ما هم‌چنان کشتی همان عشق قدیمی‌ایم؟

راهکار:

این متن بیشتر یک تأمل شاعرانه است تا سؤال مستقیم. روایت را می‌توان از زاویهٔ «کشتی تسئوس» بازنویسی کرد: هر سلول بدن ما هر ۷ تا ۱۰ سال عوض می‌شود، اما حس «من» همچنان باقی است. شاید تو همان آدمی هستی که دلش را سپرد، فقط با لایه‌ای از تجربه‌های جدید.