داستان زندگی غمگین

وقتی خاطرات تلخ، کتابی برای گریه می‌شود:

علم عصب‌شناسی نشان می‌دهد خواندن داستان‌های غم‌انگیز، مغز را برای همدلی عمیق‌تر آموزش می‌دهد و با فعال‌کردن سیستم‌های آینۀ عصبی، درد شخصیت‌ها را تقلید می‌کند. آیا غمِ نوشته‌شده، از غمِ واقعی درمان‌کننده‌تر است؟

راهکار:

این حسِ تبدیل تجربه به یک اثر مکتوب، خودش یک فرآیند درمانی است. اگر این کتاب را بنویسید، حتی برای یک مخاطب، ساختار دادن به آن درد میتواند به درک و رهایی منجر شود.