تلخترین خاطره فرهاد هم شیرین بود:
در داستان نظامی، فرهاد عاشق شیرین است و «شیرین» در فارسی یعنی مزهی دلپذیر. این یک جناس مرکب نیست؛ عصبشناسی امروز میگوید مرور خاطرات تلخ عشق، همان مدارهای پاداش مغز را روشن میکند که شیرینی واقعی فعال میکند. به همین دلیل تلخترین لحظهی فرهاد هم طعم شیرین داشته. این تلهی دوپامینی باعث جاودانگی تراژدیها شده. شما هم خاطرهای دارید که با وجود تلخی، شیرین مانده باشد؟
راهکار:
جالب است که در روانشناسی به این پدیده میگویند «لذت تلخ»؛ وقتی خاطرهای آنقدر عمیق باشد که حتی دردش هم شیرین شود. این تجربهی روانی دلیل ماندگاری عشقهای تراژیک است.