تراپیست تو بودم، ولی تو دامپزشک لازم داشتی!:
در روانشناسی روابط، وقتی یک طرف مدام نقش نجاتدهنده بازی میکند و طرف مقابل همچنان رفتار آسیبزننده دارد، مثلث کارپمن فعال میشود: نجاتدهنده، قربانی، آزارگر. اما نکته دقیق اینجاست که دامپزشک استعارهی کسی است که با موجود سرکش و غریزی سروکار دارد، نه با سوژهی دارای خودآگاهی. درمانگر برای انسان است چون گفتوگو و بینش میسازد؛ دامپزشک برای موجودی که ممکن است بدون قصد آگاهانه گاز بگیرد. سؤال تیز: اگر او دامپزشک میخواست، تو چرا مطب تراپی را برایش باز نگه داشتی؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهی «نقشهای ناخواسته» دید: تو برای او زبان درمان و تحلیل انتخاب کرده بودی، اما او دنبال کسی بود که با بخش سرکش و غریزیاش روبهرو شود. پس تقابل اصلی، تراپیست و دامپزشک نیست؛ تقابل «درمانِ ذهن» و «مهارِ رفتار» است.