شعر ضامن آهو: دلنوشتهای دلتنگ برای رضا جان:
بوی حرم امام رضا که در شعر گفتی، فقط یک حس شاعرانه نیست؛ علم اعصاب میگوید پیاز بویایی تنها حسی است که مستقیماً به هیپوکامپ (مرکز حافظه) و آمیگدال (مرکز هیجان) میرود. برای همین یک رایحهی آشنا مثل گلاب و زعفران حرم، میتواند سیل خاطرات معنوی را بیاختیار زنده کند و دلتنگی را چندبرابر. شما بوی کدام مکان شما را یکلحظه به عقب پرتاب میکند؟
راهکار:
این دلتنگی شاعرانه را میتوان یک «نوستالژی مقدس» دانست. روانشناسان میگویند حسرت یک مکان یا شخصیت معنوی اغلب حسرت بازگشت به بهترین نسخه از خودمان است؛ آرامشی که در آن فضا تجربه کردهایم. شعر تو این حس را بهخوبی در بطری عطر «بوی گل» حرم محبوس کرده است.