ضعف در برابر عشق

شکست نه از قوت دشمن، از عزیز بودن او:

مغز هنگام تعارض با یک چهره عزیز، مسیر متفاوتی فعال می‌کند: به‌جای آمیگدال جنگ/گریز، مدار «مراقبت و پیوند» وارد عمل می‌شود و اکسی‌توسین واکنش پرخاشگری را مهار می‌کند. برای همین در برابر کسی که عزیز است، «باختن» اغلب انتخاب نیست؛ یک پاسخ خودکار برای حفظ رابطه است. در نظریه دلبستگی به این رفتار «اعتراض خاموش» می‌گویند.

راهکار:

این باخت از جنس ضعف نیست؛ در ادبیات دلبستگی به آن «تسلیم پیوندجو» می‌گویند؛ جایی که حفظ رابطه از پیروزی در بحث مهم‌تر می‌شود. اگر بخواهی بسطش دهی، می‌تواند به گفت‌وگویی میان دو منطقِ «قدرت» و «ارزش» تبدیل شود: یکی می‌گوید رقیب ضعیف بود، دیگری می‌گوید آن رقیب اصلاً رقیب نبود؛ خانه بود.