شکر خطراتی که از ما دور شد؛ دعایی از جنس آسودگی:
در روان‌شناسی مثبت‌گرا، قدردانی از «غیبت رنج» یکی از قوی‌ترین و نادیده‌ترین انواع شکرگزاری است. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که نه فقط برای داشته‌ها، بلکه برای «از دست نرفته‌ها» شکر می‌کنند، تاب‌آوری عمیق‌تری در برابر استرس دارند. جالب‌تر اینجاست: مغز ما خطرات دفع‌شده را به سرعت فراموش می‌کند، درحالی‌که این نعمت‌ها مثل ستون‌های نامرئی زندگی‌اند. به این پدیده «حسابرسی صفر رنج» می‌گویند.
راهکار:
این نوع شکرگزاری معکوس، که روان‌شناسان به آن «سپاسگزاری پیشگیرانه» می‌گویند، درست مثل یک تور ایمنی ذهنی عمل می‌کند. مغز شما با تمرین شکر برای اتفاقاتی که رخ نداده، حس کنترل و آرامش را تقویت می‌کند. حتی می‌توانید هر شب سه «خطر نیامده» را یادداشت کنید تا ترمز اضطرابتان را قوی‌تر کنید.