استخوانهایی که حسین را دوست دارند:
آیا میدانستی دعای عرفهای که امروز میخوانیم، منسوب به خود امام حسین است و او در روز عرفه سال ۶۰ هجری این دعا را در صحرای عرفات خواند؟ نکته شگفتانگیز: در همان روز، عبیدالله بن زیاد دستور بستن آب بر حسین و یارانش را صادر کرد – همزمان با نیایشی که از «عطش» و «طلب رحمت» پر بود. حالا تصور کن استخوانهایی که تا قیامت عاشق او میمانند، چه شعوری دارند؟
راهکار:
این متن به عشق جاودان اشاره دارد. پیشنهاد میکنم در ادامه، ارتباط میان «استخوانها» (بقایای جسم) و «روح آواره» را با مفهوم «بقیع» یا «زیارت از دور» در فرهنگ شیعه پیوند بزنید تا عمق معنایی بیشتری پیدا کند.