اصالت انسان در رفتار؛ چیزی که خریدنی نیست:
پارادوکس «اصالت» این است که اقتصاد مدرن آن را کالایی می‌کند: برندها «دست‌ساز»، «خالص» و «واقعی» می‌فروشند، درحالی‌که اصالت رفتاری از قابلیت تکرار در غیاب تماشاگر می‌آید. روانشناسی خودتعیینی می‌گوید رفتار اصیل با ارزش‌های درونی گره خورده، نه پاداش بیرونی؛ همین است که آن را غیرقابل‌خرید می‌کند. آیا تا به حال دیده‌ای کسی «اصالت» را برند کند؟
راهکار:
اصالت نه گنجینه‌ای که یک‌بار پیدا شود، بلکه عادتی است که در موقعیت‌های کم‌پاداش ساخته می‌شود؛ جایی که کسی تماشا نمی‌کند و باز هم همان رفتار را انتخاب می‌کنی. به همین دلیل قیمت ندارد: چون فقط با تکرارِ انتخاب‌های کوچک و بدون شاهد به دست می‌آید.