چشمانم سرختر از یک شاخه رز: شعری برای باور عشق:
فقط انسانها با ترشح اشک احساسی، هورمون کورتیزول را از بدن دفع میکنند—نوعی سمزدایی شیمیایی از غم. جالبتر این که مردمک چشم در مواجهه با کسی که عاشقش هستیم بیاختیار گشاد میشود و این واکنش کاملاً خارج از کنترل ارادی است. پس وقتی «چشم» مدرک میآورد، واقعاً یک سند فیزیولوژیک غیرقابلدستکاری ارائه میدهد. آیا دستگاه دروغسنج چیزی جز ردیاب همین واکنشهای بدنی است؟
راهکار:
جالب است بدانی قرمزی چشم فقط ناشی از گریه نیست. در لحظات هیجان شدید عاطفی، سیستم عصبی سمپاتیک باعث گشادشدن عروق خونی صلبیه میشود و چشمها را بیاختیار سرخ میکند—گویی بدن بیآنکه بخواهی، اعتراف میکند. این همان «رژگونهی نگاه» است.