شوق دیدار تو و چشم گریان من:
اشکهای شوق دیدار، حاوی کورتیزول و هورمونهای استرساند؛ گریهات استرس دوری را تخلیه میکند. از دید عصبشناسی، انتظار معشوق مدار پاداش مغز را روشن میکند؛ مثل معتادی در انتظار دوز. اگر این شوق را با نوشتن یا نقاشی برونریزی نکنی، مغزت چطور خاطرات را تحریف میکند؟
راهکار:
این شوق در واقع یک پاداش مغزی است: ترشح دوپامین در انتظار دیدار، حتی گریهات را به لذتی تلخ تبدیل کرده. یعنی چشم گریان هم در حال جشن گرفتنِ قریبالوصال است.