زندگی ارزش نابود کردن خود را ندارد؛ چرا؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز انسان در برابر افکار خودتخریبی، مکانیسمی به نام «ناهماهنگی شناختی» فعال میکند: همان چیزی که باعث میشود حتی در تاریکترین لحظات، ذرهای امید باقی بماند. این جمله دقیقاً به همان نقطهی جهش اشاره دارد. سوال برای شما: آیا تا به حال تجربه کردهاید که یک فکر ساده، مسیر زندگیتان را عوض کند؟
راهکار:
این جمله در واقع یک اصل منطقی از نظریهٔ «ارزش ذاتی زندگی» را بازتاب میدهد. اما برای عملیتر کردنش: هر بار که احساس کردی خودت را نابود میکنی، یک قدم به عقب بردار و بپرس: «اگر دوستم این حس را داشت، به او چه میگفتم؟» همین فاصلهٔ کوچک، قدرت تصمیمگیری منطقی را برمیگرداند.