چرا نباید برای همه خوب باشی

برای همه مرهم نباش؛ بعضی به شیاف عادت دارند!:

طبق نظریه «ناهماهنگی شناختی» فستینگر، آدم‌ها معمولاً به درد آشنا دل می‌بندند و درمان غریب را پس می‌زنند. حتی اگر شیاف باشد، برایشان راحت‌تر از تغییر مسیر است. مغز ما برای صرفه‌جویی در انرژی، الگوهای تکراری را ایمن فرض می‌کند – حتی اگر سمی باشند. تا حالا شده برای کسی که نمی‌خواهد خوب شود، خودت را خسته کنی؟

راهکار:

این جمله یک استعارهٔ روان‌شناختی است: برخی افراد به دلیل «ناهماهنگی شناختی» رفتارهای ناسالم را ترجیح می‌دهند. اگر می‌خواهی این ایده را بسط دهی، می‌توانی به مثال‌هایی از روابط سمی یا اعتیاد به الگوهای آشنا اشاره کنی و از مخاطب بپرسی تا چه حد حاضر است از «مرهم» دیگران استفاده کند.