دختر خوب، تو کم نذاشتی، او لیاقت نداشت:
پدیدهای به نام «پاداش متناوب» در روانشناسی وجود دارد: وقتی تأیید کسی نامنظم و غیرقابل پیشبینی باشد، دوپامین بیشتری در مغز ترشح میشود و وابستگی شدیدتر میگردد. پس این حسِ «کم نذاشتن» اغلب ریشه در مکانیزمهای اعتیادبخش رابطه دارد. آیا میدانید چرا مغز ما ارزش خود را با معیار دیگران میسنجد؟
راهکار:
بهجای تمرکز بر «لیاقت نداشتن» طرف مقابل، این سوال را از خود بپرس: «چه ویژگیهایی در خودم میبینم که دوست دارم در یک رابطه دیده شوند؟» ارزش تو به تأیید دیگران نیست، بلکه به آگاهیات از تواناییهای خودت است.