خاطرههایی که ساختیم و دیگه برنمیگردن؛ دلتنگی برای گذشته:
مغز آدمها خاطره رو مثل فیلم ذخیره نمیکنه؛ هر بار یادآوری، همون خاطره رو بازسازی و تغییرش میده. به این میگن «حافظهٔ بازسازیکننده»؛ یعنی همون خاطرهای که الان دلتنگشی، حتی اگه برگرده نسخهٔ اصلی نیست. پس «برنگشتن» فقط یک حس نیست؛ دقیقاً مکانیزم مغزه. حالا اگه هر بار خاطره عوض میشه، اصلاً داری برای چی دلتنگ میشی؟
راهکار:
شاید خاطرهها برنگردن، ولی همین دلتنگی یعنی اون لحظهها بهقدری ارزش داشت که هنوز توی ذهنت زندهان؛ بهجای حسرت، میتونی ازشون بهعنوان نقشهٔ چیزهایی که واقعاً دوست داشتی استفاده کنی.