چرا سختی های زندگی ما را در جوانی پیر می کند؟:
مغز و بدن ما تحت استرس مزمن، کورتیزول بیش از حد ترشح میکنند؛ کورتیزول بالا فرایند ترمیم سلولی را کم میکند و حتی تلومرها را کوتاهتر میکند؛ نتیجه پیری زیستی زودرس است. پس «توی جوونی پیر شدیم» فقط یک حرف احساسی نیست، یک مکانیسم بیولوژیکی است. آیا نسلهای قبلی هم همین بار استرس را داشتند؟
راهکار:
این جمله یک تصویر روانشناختی قوی است: «پیریِ زودهنگام» را میتوان به «پختگیِ زودهنگام» بازتعریف کرد؛ همان تلخیها میتوانند نشانهی عمق تجربه باشند، نه فرسودگی.