تحلیل مفهوم فیک بودن در خندههای روزمره:
تحقیقات نشان میدهد لبخند مصنوعی (لبخند پانامریکایی) تنها عضلات اطراف دهان را فعال میکند، در حالی که لبخند دوشن (واقعی) عضلات اطراف چشم را نیز درگیر میکند و غیرقابل جعل است. جالب اینکه همین خندههای فیک میتوانند از طریق پدیدهی بازخورد چهره، خلق و خوی واقعی ما را تغییر دهند. آیا اساساً میتوان ادعا کرد «هیچ خندهای کاملاً فیک نیست»؟
راهکار:
این جملهی تلخ یادآور این است که بسیاری از تعاملات اجتماعی ما نوعی بازی نقاب است. اما شاید بتوان آن را برعکس دید: همین خندههای فیک گاهی پلی میشوند برای صمیمیت واقعی. پیشنهاد میکنم به جای سرزنش، ریشهی این رفتار را در نیاز به پذیرش اجتماعی جستجو کنید و ببینید چه مواقعی خندههایتان واقعیتر از همیشهاند.