چرا دیگران را آدم می‌کنیم

چرا برخی به جای خودشان دنبال آدم کردن دیگران هستند؟:

به این پدیده در روانشناسی «فرافکنی» می‌گویند: مغز برای فرار از دیدن نقص‌های خودش، آن‌ها را روی دیگران می‌اندازد. آزمایش‌ها نشان داده کسانی که وسواس «آدم کردن» بقیه دارند، دقیق‌ترین نابینایی را نسبت به خودشان دارند. همان رفتاری که در دیگری غیرقابل‌تحمل است، معمولاً آینه‌ی پنهان خود ماست. آیا تا حالا شده کسی را تغییر بدهید و بعد خودتان همان رفتار را بکنید؟

راهکار:

شاید این جمله در واقع یک فرافکنی را لو می‌دهد؛ «آدم کردن بقیه» معمولاً نقشه‌ای است برای نگاه نکردن به انسانِ ناتمامِ خود. کسی که دنبال انسان‌سازی دیگران است، در واقع یک آینه‌ی بزرگ جلوی خودش گذاشته است.