چرا بعضیها میمانند؛ حتی وقتی دلشان رفتن است:
در اقتصاد رفتاری به این «هزینه غرقشده» میگویند: ما در وضعیت آشنا میمانیم چون رفتن یعنی پذیرشِ هدررفتنِ همه چیز. مطالعات نشان میدهد آدمها رنجِ معلوم را به ناشناخته ترجیح میدهند، حتی وقتی درِ خروج باز است. ماندن از ناچاری، نوعی اعتیاد به وضعیت موجود است. آیا تا به حال فقط چون بلیت نداری، ماندهای؟
راهکار:
میتوان این جمله را از زاویهای دیگر هم دید: ماندنِ از سر ناچاری، خودش آگاهی است؛ و آگاهی یعنی بلیتِ تازه هنوز صادر نشده. شاید اولین قدم، خریدنِ یک بلیط کوچک برای یک تغییرِ عملی باشد.