رها کن؛ شدنی می‌شود، رفتنی می‌رود و نشدنی نمی‌شود:
بر اساس اصل «کنترل دوگانه» در روانشناسی، اصرارِ بیش‌ازحد به نتیجه، مدارهای پاداش مغز را طوری فعال می‌کند که ناکامی را به «تهدید» تفسیر کند؛ در نتیجه کورتیزول بالا می‌رود و همان «شدنی» هم خراب می‌شود. آزمایش «اتاق سفید» وگنر نشان داد هرچه به مردم بگویید به خرس سفید فکر نکنند، بیشتر به آن فکر می‌کنند. رها کردن یعنی خارج کردن فرمان از سیستمِ «جست‌وجوی تهدید». آیا این یعنی تلاش نکنیم؟ نه؛ یعنی تلاش را از توقع جدا کنیم.
راهکار:
این جمله به زبان ساده مرز بین «تلاش» و «نتیجه» را نشان می‌دهد: می‌توانی روی انتخاب و واکنش‌هایت کار کنی، اما نتیجه به عوامل بیرونی هم وابسته است. بازنویسی هوشمندانه‌اش این است: «با تمام وجود تلاش کن، ولی آرامش‌ات را به نتیجه گره نزن.»