چی میشد اگه

کاش می‌شد؛ اگر آرزوها به واقعیت تبدیل شوند چه می‌شد؟:

پژوهش‌های علوم اعصاب نشان می‌دهد ذهن هنگام «کاش»ها شبکه پیش‌فرض مغز را فعال می‌کند؛ همان شبکه‌ای که گذشته را بازنویسی و سناریوهای جایگزین می‌سازد. اما نکته شگفت‌انگیز این است که ما سوگیری مثبت خلاف واقع داریم: برای رویدادهای منفی، بیشتر «کاش طور دیگری می‌شد» می‌گوییم تا «کاش همین‌طور می‌ماند». این مکانیزم، امید را زنده نگه می‌دارد اما ما را از پذیرش واقعیت دور می‌کند. کدام «کاش» شما را بیش از همه مشغول کرده است؟

راهکار:

اگه «کاش»ها واقعی می‌شدند، واژه‌ی «کاش» از زبان‌ها حذف می‌شد؛ چون آرزو فقط در فاصله‌ی میان خواستن و نداشتن معنا می‌یابد. پس پاسخ این است: نمی‌شود، چون خودِ «کاش» نابود می‌شد.