طنز بزرگ شدن: گریه کردن و حواس به آرایش:
آرلی راسل هوچشیلد در کتاب «قلب مدیریت‌شده» نشان داد که انسان‌ها در موقعیت‌های اجتماعی، احساسات واقعی را پشت نقاب حرفه‌ای پنهان می‌کنند. این «کار عاطفی» در بلندمدت می‌تواند به فرسودگی منجر شود جالب اینجاست که شما این مکانیسم را دقیقاً در یک لحظه‌ی خصوصی مثل گریه هم اعمال می‌کنی. آیا این توانایی مدیریت همزمان غم و ظاهر را باید نشانه‌ی قدرت دانست یا هشداری برای از دست دادن خودانگیختگی؟
راهکار:
این نگاه ظریف یادآور مفهوم «کار عاطفی» است: در بزرگسالی، حتی غم هم باید در چارچوب انتظارات اجتماعی مدیریت شود. اما جالب اینجاست که همین توجه به ظاهر، می‌تواند نوعی خودمراقبتی باشد، نه لزوماً سرکوب احساسات. شاید نشانه‌ی بلوغی است که می‌داند کی اشک بریزد و کی رژلب را تازه کند.