بی‌ترسی از تاریکی

وقتی آخرین امید خاموش می‌شود و از تاریکی نمی‌ترسیم:

بر اساس تحقیقات روانشناسی، وقتی فرد به ناامیدی مطلق می‌رسد، مدارهای ترس در آمیگدال عملاً خاموش می‌شوند. این پدیده «بی‌احساسی اکتسابی» نام دارد؛ همان لحظه‌ای که مغز به دلیل عدم وجود گزینه‌های مثبت، تهدید را به‌عنوان وضعیت عادی می‌پذیرد. آیا این بی‌ترسی واقعاً رهایی‌بخش است یا نوعی تلهٔ تکاملی برای بقا در بن‌بست؟

راهکار:

این حس آشناست؛ اما تاریکی گاهی فرصتی برای دیدن ستاره‌هاست. شاید همین 'بخشی شدن از تاریکی'، اولین قدم برای ساختن نوری تازه باشد.