شعر ارغوان: تماشای ویرانی ما:
آیا میدانید در روانشناسی، پدیده «تأثیر تماشاگر» (Bystander Effect) نشان میدهد هر چه تعداد تماشاچیان بیشتر باشد، احتمال کمک کمتر است. این بیت به نوعی به بیتفاوتی جمعی اشاره دارد. چه طور میتوان از این تماشاگری به مشارکت تبدیل کرد؟
راهکار:
این بیت اشاره به تماشاچیانی دارد که از ویرانی دیگران لذت میبرند؛ اما گاه خود ما نیز تماشاچی ویرانی دیگرانیم. آیا میتوان این نگاه را به همبستگی تبدیل کرد؟