بستن گره بر کار

وقتی باز شدنی نیست؛ روانشناسی گره زدن دوباره:

در ریاضیات، گره‌های «اول» تجزیه‌ناپذیرند، درست مثل بن‌بست‌های احساسی. اما زدن یک گره اضافی می‌تواند یک گره «مرکب» بسازد که در توپولوژی گشودن آن به‌طور شگفت‌انگیزی آسان‌تر است، چون می‌توان جزء به جزء بازش کرد. این پارادوکس روانی را هم توضیح می‌دهد: گاهی برای گشایش، باید پذیرفت که گره‌ای دیگر زده‌ای.

راهکار:

این رفتار همان «واکنش جبرانی» در روان‌شناسی است: وقتی کنترلی بر باز شدن گره اول نداریم، با زدن گره دوم حس کنترل می‌سازیم. جالب اینکه در توپولوژی، گره‌های مرکب گاهی ساده‌تر از گره‌های اول باز می‌شوند. پس شاید گره دوم شما ناخواسته راه گشایش را نشان دهد.