بشقاب دیگران و غذای سرد خودت؛ یک حقیقت روانشناختی:
حتماً میدانی که این جمله ریشه در نظریه «مقایسه اجتماعی» لئون فستینگر دارد: وقتی ذهن روی داشتههای دیگران متمرکز شود، دوپامین مربوط به رضایت از خودت افت میکند و کورتیزول (هورمون استرس) بالا میرود. جالب اینجاست که حتی در میمونهای کاپوسین هم این رفتار دیده شده: یک میمون اگر ببیند همقفسهاش انگور گرفته و خودش خیار، خیار را پرت میکند! سؤال: آیا تا به حال شده با نگاه به «بشقاب مجازی» دیگران در شبکههای اجتماعی، غذای واقعی زندگیت سرد شود؟
راهکار:
این ضربالمثل ریشه در روانشناسی مقایسه اجتماعی دارد. بهجای ترک عادت، میتوانی از بشقاب بقیه برای الهام گرفتن استفاده کنی، نه مقایسه. مثلاً: «ببین چه نعمتی روی میز بقیه است، بعد با خودت بگو: پس من چه چاشنیایی برای غذای خودم دارم؟»