برخورد با آدم های احمق

برخورد با آدم‌های احمق؛ سکوت و لبخند:

در روان‌شناسی مذاکره، سکوت ۳ تا ۵ ثانیه‌ای یک «ابزار فشار نرم» است: طرف مقابل را وادار به پر کردن خلأ می‌کند و اغلب خودش حرفش را تعدیل می‌کند. لبخند هم اگر فقط لب باشد تصنعی خوانده می‌شود؛ لبخند واقعی با درگیری عضله دور چشم (دوشن) شناسایی می‌شود. ترکیب سکوت و لبخند واقعی، پیام «شنیدم ولی بازی نمی‌خورم» را بدون کلمه می‌فرستد.

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: سکوت و لبخند بیشتر از آنکه تأیید حماقت باشند، سپر حفظ انرژی‌اند. اما اگر رفتار توهین‌آمیز تکرار شد، همان سکوت بدون مرز به فرصت دادن تبدیل می‌شود؛ در چنین حالتی یک پاسخ کوتاه و قاطع، مکمل طبیعی همان خونسردی است.