اهمیت قدرشناسی در برابر بیرحمی زمان:
آیا میدانستید که مغز انسان به طور طبیعی تمایل به «سوگیری منفی» دارد؟ یعنی خاطرات تلخ و فقدانها را بسیار قویتر از لحظات خوش ذخیره میکند. این مکانیزم تکاملی باعث میشود قدر چیزهایی را که داریم فقط بعد از از دست دادنشان بدانیم. در روانشناسی به این پدیده «نابینایی قدردانی» میگویند. آیا جامعهی ما راهی برای شکستن این چرخه دارد؟
راهکار:
این جمله به ما یادآوری میکند که خاک نه فقط بیرحم، بلکه بیطرف است؛ همه را یکسان در بر میگیرد. شاید تلخی واقعی این باشد که ما قدر لحظهها را نمیدانیم تا وقتی که خاک آنها را از ما بگیرد. یک نگاه تازه: به جای ترس از بیرحمی خاک، به نعمت حضور امروز فکر کنیم.