آب برگشت اما ماهی مرده بود – حسرت زمان رفتنی:
در فیزیک، قانون دوم ترمودینامیک میگوید آنتروپی همیشه افزایش مییابد و زمان برگشتناپذیر است. اینجا آب به رود برمیگردد اما زندگی ماهی برنمیگردد. از نظر روانشناسی هم «خطای هزینهٔ انجامشده» باعث میشود به فرصتهای سوخته بچسبیم. آیا گاهی پذیرشِ نابودی سختتر از خود نابودی نیست؟
راهکار:
گاهی بازگشتِ ظاهری شرایط، دیگر آن آدم قبلی را زنده نمیکند؛ تغییر درونی اتفاق افتاده است.