برگشتن به خود تاکسیک بعد از لیاقت نداشتن دیگران:
در روانشناسی اجتماعی، مهربانی اگر بدون پاسخ بماند، مغز آن را «هزینه بی‌بازده» ثبت می‌کند و به رفتارهای قدیمی‌تر، حتی ناسالم، که حس کنترل بیشتری دارند رجعت می‌کند. این نوعی محافظت از خود است: آدمی ترجیح می‌دهد خودِ کنترل‌گرِ تاکسیک باشد تا قربانی نسخه مهربانی که نادیده گرفته شده. جالب اینجاست که مغز تفاوت چندانی بین طرد شدن و تهدید فیزیکی قائل نیست.
راهکار:
مهربانی که به‌دنبال لیاقت می‌گردد، در واقع یک استراتژی محافظتی است؛ برگشتن به «خود تاکسیک» یعنی انتخاب امنیت عاطفی بر آسیب‌پذیری، نه بی‌ارزش بودن آن ورژن مهربون.