چرا آدم‌ها به جای دوست داشته شدن برمی‌گردند؟:
در روانشناسی دلبستگی، مغز مکان‌ها و آدم‌هایی را که در آن‌ها پذیرفته شدیم با اکسیتوسین و دوپامین نشانه‌گذاری می‌کند؛ همین نشانه‌گذاری باعث می‌شود بعد از استرس، ناخودآگاه به «پناهگاه دلبستگی» برگردیم—حتی اگر رابطه آسیب زده باشد. این همان پارادوکس بازگشت به خانه‌ای است که درد دارد.
راهکار:
این جمله را می‌توان این‌طور خواند: آدم‌ها همیشه به «شخص» برنمی‌گردند؛ گاهی فقط به «حسی» برمی‌گردند که در آن رابطه تجربه کرده‌اند. اگر آن حس را در خودت بازسازی کنی، وابستگی به یک نفر کم‌رنگ‌تر می‌شود و انتخاب‌های عاطفی‌ات آگاهانه‌تر.