بیو شاخ خاص

نترسیدن از تاریکی و بی‌نیازی از نور:

چشم انسان در تاریکی کامل بعد از حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به اوج حساسیت شبکیه می‌رسد؛ سلول‌های استوانه‌ای دید شبانه را تا ۱۰ هزار برابر دقیق‌تر از حالت عادی می‌کنند. به همین دلیل کسانی که از تاریکی نمی‌ترسند، عملاً وارد حالت ادراکی متفاوتی می‌شوند: مغز شروع به پر کردن خلأ نور با الگوهای درونی می‌کند. آیا تاریکی واقعاً نبود نور است یا آزمایشگاه ذهن؟

راهکار:

این جمله را می‌شود این‌طور بازخوانی کرد: تو نه به نور وابسته‌ای و نه از نبودش می‌گریزی؛ این موقعیتِ آستانه‌ای دقیقاً همان جایی است که جسارت شخصی از ترس جدا می‌شود و به سبک تبدیل می‌شود.