بوی نارنگی؛ طعمی که قبل از مزه حس میشود:
حدود ۸۰٪ ادراک طعم، مدیون بویایی است؛ مولکولهای فرار نارنگی از مسیر بینی به حلق میرسند و «طعم» را میسازند. چشایی فقط پنج مزه را میفهمد، اما بویایی هزاران ترکیب را تشخیص میدهد. به همین دلیل وقتی بینیتان گرفته، قهوه و نارنگی تقریباً یکشکلاند. مغز بو را زودتر از مزه پردازش میکند و همین پیشخوراک، لذت را چند برابر میکند.
راهکار:
بو، پیشنمایش طعم نیست؛ بخشی از خودِ طعم است. مغز طعم را از ترکیب چشایی (شیرین، ترش، تلخ، شور، اومامی) و بویایی بازدمی میسازد. اگر پوست نارنگی را کمی فشار بدهی و بعد بخوری، اسانسهای فرار بیشتری وارد مسیر بینیحلق میشوند و تجربهی مزه کاملتر میشود.