بوی عدالت

بوی عدالت در اذان صبح؛ انتظاری که طلوع می‌کند:

در روان‌شناسی، مغز هنگام «انتظار» پاداش، دوپامین ترشح می‌کند نه هنگام دریافتش؛ یعنی بوی عدالت می‌تواند انگیزه‌بخش‌تر از خود عدالت باشد. در تاریخ هم اولین مؤذن اسلام، بلال، برده‌ای آزادشده بود که صدای اذانش فریاد رهایی و عدالت شد. جالب اینجاست که اذان یعنی «اعلام کردن»، پس عدالت هم قبل از آمدن باید اعلام شود. اگر عدالت صبح دارد، آیا ما فقط منتظر صدای اذانیم یا خودمان هم مؤذنش می‌شویم؟

راهکار:

عدالت مثل اذان صبح است؛ صدا به‌تنهایی بیدارمان می‌کند، اما این برخاستن بعد از شنیدن است که روز را می‌سازد. شاید «بوی عدالت» یعنی همان لحظهٔ فاصله بین شنیدن و حرکت کردن.